Eigenwijs met rugpijn..

DSC02943b Rugpijn

 

Pijn in m’n rug.

Ik voelde het al aankomen en ja hoor, ik kom moeizaam uit bed met een zere rug.
Ik kijk in de spiegel. Ik sta helemaal scheefgetrokken naar rechts.
Mijn rug voelt of er een zware steen op drukt.

Voor ik het besef schiet ik in de mij zo bekende reacties.

Al voor de spiegel begin ik mezelf recht te duwen en te trekken. Terug in de vorm, maar het gaat dan alleen maar meer op slot zitten. Vaker op de dag probeer ik mezelf weer met kracht recht te duwen, de pijn wordt alleen maar erger. Ik wil hiervan af en als ik het denk gaat mijn adem nog meer omhoog.
Au……..dit helpt mij en mijn rugpijn niets.

Ik kan het nou echt niet gebruiken. Ik moet gaan werken. Ik ben in mijn bedrijf met een nieuwe aanpak bezig en dat vind ik zò spannend. Ik slaap er s’nachts slecht van.
Er is zoveel te doen, ik ga door.
Zet mezelf onder druk.
Mezelf wijs makend dat het dan misschien overgaat……
Deze reacties komen bij mij zo automatisch, dat ik moeite heb, ze bij mezelf te zien. Het effect is er niet minder om.
En au….au…. dit helpt mij helemaal niets en mijn rugpijn ook niet.

Medicijnen nemen, daar kan ik niet tegen. Alsof ik met een mes van mijn eigen lijf en gevoel wordt afgesneden. Ik word vaak zieker van het medicijn dan van de pijn. Ik ben vast ook zo’n nieuwe tijds kind geweest, met zo’n gevoelig systeem. Maar die overweging helpt me niet. Toen ik klein was werd die gevoeligheid de kop ingedrukt. Geheel in die lijn geef ik nu mezelf op mijn kop: ‘zeur toch niet’, ‘jij bent ook zo’n kruidje-roer-me-niet’, ‘wees toch eens flink’.
Au , au, au, ….. nu doet het echt pijn in mijn rug.

 

Herken je iets van dit gedoe?
Ik vind het vreselijk, wat doe ik mezelf eigenlijk aan…

Ik heb rugpijn en door mijn eigen reacties wordt het erger.

Rugpijn geeft stress in mijn lijf, en mijn manier om daarmee om te gaan is er stress bij op te zetten. Door te forceren, mezelf te zeggen dat ik moet, en door mezelf te veroordelen. En dat maakt de rugpijn nog erger.

 

Mijn kat gaat met zo’n probleem heel anders om. Als die pijn heeft trekt ze zich terug op een fijne plek, wordt stil of gaat zichzelf uitgebreid likken. Totdat ze weer gaat bewegen. Als ze last heeft van haar ingewanden stopt ze met eten, en gaat soms gras eten. Wie heeft haar dat geleerd?
Het lijkt of mijn kat wel kontakt heeft met haar behoefte als ze ziek is, of pijn heeft. En dan vindt ze instinctief wat goed voor haar is om te doen. Altijd richting comfort……

 

En ik..
Ik ga dus een stress cirkel in. Maar waar kan ik eruit?
Een paar dagen lang ben ik s’avonds gesloopt van de pijn en de uitputting.
De oordelen en de belangrijkheid van het dagelijkse gebeuren blijven in mijzelf doorgaan.

Ik heb een week nodig om uit mijn verzet en ontevredenheid te komen.
Pas dan komt er ruimte om te gaan onderzoeken hoe ik nu het beste met de rugpijn om kan gaan. Dat heb ik mezelf toch geleerd in de Sotai?

 

Maar ik moet het wel iedere keer weer opnieuw ontdekken en er ruimte voor maken.
Ik heb het nodig om te stoppen met het doorgaan. Mezelf stil te zetten. Voor mijzelf.
Zacht te worden voor mezelf. Zacht te worden voor mijn lijf.
Dan komt er ruimte om te onderzoeken.
En om te onderzoeken heb ik mijn gevoelige lijf juist nodig.

 

Het komt neer op rustig, voelenderwijs te onderzoeken, welke bewegingen prettig voelen voor mijn lijf. En die bewegingen te versterken, zodat ze nog meer comfort in mijn lijf opwekken.
Dan komt er vanzelf ruimte, ontspanning en verzachting in een ander deel van mijn lijf.

Ik doe het zelf dagelijks samen met mijn cliënten: onderzoeken wat comfort geeft en dat versterken. Zo veel mensen zijn er al mee geholpen.
Door beweging wordt comfort opgewekt. Dat ontstresst en geneest.

 

Een week na de ochtend met rugpijn begon ik pas echt te onderzoeken.
Drie dagen later was de rugpijn over en stond ik weer recht.

 

Heb jij ook interesse om je te laten leiden door comfort?
Ik ben benieuwd hoe jij omgaat met je pijn?
Zou je het mij willen mailen?

In mijn coaching en behandelingen staat dit comfort ervaren en beleven centraal.
Of je nu voor je lichamelijke, psychische of werkgerelateerde klachten komt.
Zonder een gevoel van comfort ga je de verandering niet aan…

Hans Jeunhomme

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hans Jeunhomme